优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丙志卷十七 沈见鬼

作者:洪迈

越民沈氏、世居山阴道旁.郡人奉诸暨东岳庙甚谨.每三月二十八日.天齐帝生朝.合数郡伎术人.毕集祠下.往来者必经沉生门.绍兴乙亥岁.三道流归天台.以是日至门少憩.一人老矣.衣服蓝缕.二人甚壮.颇整洁.随身赍干糒及马杓之属.坐久.沈出见之.三人长揖.求汤沃饭.沈并遗以蔬菜浊酒.皆喜谢.毕饭.老者从容告曰、子将有目疾.解腰间小瓢.奉药三粒.云疾作时幸可用此.沈唯唯.须臾辞去.复言曰、中秋日当再过此.千万候我于门.若不相遇.后不复会矣.沈亦唯唯.置药佛堂隐奥处.未尝以语家人.亦莫之信也.夏六月、真苦赤目.肿痛特甚.寝食俱废.凡可用之药无不试.有加无瘳.始忆道人语.而忘药所在.命遍索之.经日得于佛堂尘埃中.取一粒.沃之以汤.铜箸点入眼.如冰雪冷彻脑间.痛即止.肿亦渐退.是夜熟睡.明旦起.双目如常.所居去城十五里.城外石桥曰跨湖.顷兵难时.多杀人于此.一日、骑驴入城.过午而归.经此桥.见桥上下被发流血者.斩首断臂者.三两相扶.莫知其极.奇形异状.毫毛不能隐.惊而坠.迨起.复见之如故态.且惊且走.不敢开目.比至家.日已晡.暮出舍前.见田间水际亦如是.大怖而还.过数日.又入城.其归差早于前.所见俨然.但正心澄念以待之.悸魄稍定.自是常有所睹.渐不加畏.乡人颇知其事.多往访焉.韩总管丧爱子.念之不忘.召问沈.沈云、小人但见鬼物耳.若追召遣逐不能也.韩曰、吾正不为此.但恐儿魂魄尚幽滞.烦君一观之.引诣昔所居.沈初不识.具言容貌举止所衣之服.与生时了不异.立于室中.韩举室大恸.其后问者不可以缕数.大抵皆如韩氏事.遂呼为沈见鬼.五年之后.渐无所睹云.所谓道人中秋之约.竟忘之矣.好事者为惜之.
夷坚丙志卷十六 冯尚书 目录 夷坚丙志卷十七 仙岩三羊
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版