优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丙志卷十四 黄乌乔

作者:洪迈

邵武黄敦立、少时游学校.读书不成.但以勇胆戏笑.优游闾里间.邑人以其色黑而狡谲.目之曰乌乔.所居十里外有大庙.乡民事之谨.施物甚多.皆门外祝者掌之.黄欲取其缣帛以嫁女.祝知难以词却.姑语之曰、君盍以杯珓卜.若神许君.无不可者.黄再拜祷曰、积帛庙中.颇为无用.移此以惠人.神所乐也.而庸祝不解神意.尚复云云.大王果见赐.愿示以圣珓.或得阴珓.则夫人垂怜.尤为上愿.若得阳珓.则阖庙明神.皆相许矣.祝不敢言.竟负帛以归.它日、与里人会.或戏之曰、君名有胆.今能持百钱诣庙.每偶人手中置一钱.然后归.当醵酒肉以犒君.黄奋衣即行.二少年轻勇者、阴迹其后.间道先入庙.杂于土偶间.窥其所为.有顷黄至.拜而入.曰、黄敦立来施钱.大王请知.遂摸索偶像.各置其一.或手不可执.则置诸肩上.俄至少年所立处.突前执其臂.黄以为鬼也.大呼曰、大王不能钤勒部曲.吾来俵钱.而小鬼无礼如是.又行如初.略无怯意.既毕事.扃庙门而出.其党始叹服之.溪北旧有异物.好以夜至水滨.见徒涉者必负之而南.或问其故.答曰、吾发愿如此.非有求也.黄疑其必为人害.诈为它故.连夕往.是物如常态.负而南.后三日、黄谓之曰.礼尚往来.吾烦子多矣.愿施微力以报.物谢不可.黄强举而抱之.先已戒家仆、束草然巨石.财达岸.即掷于石上.其物哀鸣丐命.及烛至.化为青面大玃矣.欧杀投火中.环数里皆闻其臭.怪自此绝.徐搏说
夷坚丙志卷十四 郑道士 目录 夷坚丙志卷十四 綦叔厚
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版