优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丙志卷十二 河北道士

作者:洪迈

宣和七年正月望夜、京师太一宫张灯.观者塞道.二人坠于池.宫卒急拯之.不肯上.肆言如狂.道众施符敕百端.皆弗効.事闻禁中.诏宝箓宫主者往治.主者惧不胜.躬诣道堂.遍揖曰、吾党有高术者.愿相与出力.不然、将为教门之累.堂中数百人.皆不敢答.某道士从河北来.独奋身起.诮之曰、平时不肯力学.缓急乃殢人.即仗剑以往.至池畔.二溺人皆拱手.某道士语众曰、此强鬼也.非先拔其骨不可.众固不晓为何法.某道士绕池禹步.诵咒良久.遣健卒入水掖溺者.已身软如.洎至岸.则凝然块肉也.叱问所自来.同辞对曰、某等亦道士也.生时善法箓.坐罪受谴.虽幽明殊涂.而平生所习固在.度非都下同侪所能敌.不意神师一临.茫无所措.今过恶昭著.执而囚诸无间狱.亦唯命.以为敕韭粉.亦唯命.傥慈悲不杀.导以生路.使得免于下鬼.师之惠也.许之.复默存食顷.悉起立如常.其家人扶以去.两观黄冠.合词喜谢.扣其故曰、此鬼不易制.若与之角力.虽千人不能胜.吾尝学拔鬼筋法.故一施之.筋骨既尽.无能为矣.皆叹曰、非所及也.抚州民宋善长、为人佣.入京得事此道士.宋狡而慧.颇窥见所营为.又尝窃发其笥.习读要诀.私为闾阎治小祟.辄验.师亦喜之.将传授秘旨.而宋诡谲无行.且懒惰.不肯竟其学.会靖康之变西归.后为道士.居州之祥符观.其治鬼魅亦如神.凡病疟及疫者.以指画其面中间.须臾左热如火.而右冷如冰.随其冷热呼吸之.应手而愈.门人数十.皆得其绪余.一人尝至村民家.民家大小皆以疫卧.治之不愈.诣郡邀宋行.宋入道室.取神将前茅鞭.三击地.又取供饼裂其半.授之.曰、无庸我去.汝持此与食.自能起矣.门人还至民家.病者皆已起.言曰、赖宋法师三声雷救我.盖其所习者五雷法也.
夷坚丙志卷十二 朱二杀鬼 目录 夷坚丙志卷十二 饶氏妇
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版