优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚丙志卷三 唐八郎

作者:洪迈

唐八郎者、本青城赵氏子.父曰赵老.居山下.喜接道流.唐年十许岁.似有所遇.家人失之.逾两月、得于山后磐石上.取以归.自是率意狂言.尝升木杪.大呼曰、青城市中水且至.明日、县乃大火.又尝摩拊一巨木.咨嗟其傍.或问之.曰、是将为吾父柩.居亡何.赵老果死.久之告人曰、张天师在仙井.我将从之游.弃家而行至仙井.每夜卧室中.白气被其体如月.外间皆见.邑人员彦材、老矣.自谓行运与何文缜丞相同.必继魁多士.绍兴庚午.赴廷试.既行.唐访其家.悉取器皿之属.倒置于地.曰、秀才出去状元归.可贺也.一家皆喜.彦材既入试.误有所识于白襕上.为内侍所发.当罢归.以有升甲恩.特旨列于五甲末.乃悟倒置之意.士子十数辈将应举.来谒唐.唐云、君辈皆非虞任之比.任之者、虞育也.是年育免举.众士俱不利.员显道与宗家以肉菹作饼.食而余其四.其日晚.唐至索食.显道曰.适无一物.可以为先生供.唐笑曰、肉饼尚有四枚.何靳也.凡所见皆类此.隆兴初、成都村民挽车入市.逢道人、遗交子二千.授以书曰、倩汝送与仙井唐八郎.民接书即行.同辈稍黠者吒曰、吾闻八郎异人也.书中得非有奇药方书乎.发视之.白纸也.急复缄封之.才至仙井.唐迎骂曰、何不还吾书.民再拜谢罪.唐执书再三读.叹曰、又迟了我二十四年.不乐而去.至今犹存.此卷皆员兴宗显道说.
夷坚丙志卷三 王孔目 目录 夷坚丙志卷四 饼店道人
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版