优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷二十 神霄宫商人

作者:洪迈

古象戴确者.京师人.年十二岁时.从父兄游常州.入神霄宫.访道士不遇.出至门.有商人语阍者.吾欲见知宫.时道教尊重.出入门皆有厉禁.阍者索姓名及剌谒.此人不与.纷争良久.捽阍于地.欧之.径入户.诸戴恐其累己.皆舍去.此人既入.即不见.而于厨屋内遍壁上下.皆书吕洞宾至四字.知宫者闻之.拊膺太息曰.神仙过我而不得见.命也.明日.欢传一州.后三日.戴氏诸人饭于僧寺.确起如厕.还就石槽盥手.傍一人俯首涤筹.一客相对与共语.确望客容貌.盖神霄所见者.趋前再拜.其人惊问何故.曰.公乃吕先生也.具以前事告.其人笑命就瓮取水一杯.自饮其半.以其半与确.确饮之.出白其父.奔至厕所访之.无及矣.确既长.能为费孝先轨革卦影.名曰古象.后居临安三桥为卜肆.有丐者结束为道人.蓝缕憔悴.以淘渠取给.尝为倡女舍后除秽.确心窃怜之.明日.延之坐.具食.谓曰.君名为道人.须有所奉事高真像貌.今日日从役污渠中.所得几何.况于入倡家.衣服手足.皆不洁清.得无反招罪咎.道人谢实有之.特牵于糊口不暇恤.确赠以钱二百.忽笑曰.颇相忆乎.确愕然不省.曰.方见君于此.不忆也.道人曰.五十年前.君遇吕翁于常州僧寺.时有据石涤筹者.识之乎.我是也.确惊谢.方欲询姓名.长揖而去.自是不复见.确自饮残水后.至七十余岁.无一日病苦.赵立说
夷坚乙志卷二十 徐三为冥卒 目录 夷坚乙志卷二十 城隍门客
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版