优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷十八 张淡道人

作者:洪迈

衢州人徐逢原.居郡之峡山.少年时好与方外人处.有张淡道人过之.留馆其门.巾服萧然.唯著青巾夹道衣.中无所有.虽盛冬不益也.每月夕.则携铁笛.入山间吹之.彻晓乃止.逢原学易.尝闭户揲大衍数.不得其法.张隔室呼之曰.一秀才此非君所解.明当语子.明日授以轨析算步之术.凡人生死日时.与什器草木禽畜成坏寿夭.皆可坐致.持以验之不少差.最好饮酒.时时入市竟日.必酣醉乃返.而囊无一钱.人皆云能烧银以自给.逢原欲测其量.召善饮者四人.更迭与饮.自朝至暮.皆大醉.张元自如.夜入室中.外人望见其倒立壁下.以足挂壁.散发置瓦盆内.酒从发际滴沥而出.逢原之祖德诠.年七十余矣.张曰.十八翁明年五月有大厄.速用我法禳禬.可复延十岁.徐氏不信.以为道人善以言相恐.勿听也.语才出口.张已知之.即舍去.入城中罗汉寺.时年五月.德诠病.逢原始往请之.不肯行.果死.其徒有头一人.又秘藏纸画牛一头.每与客戏.则取图挂壁.剉生草其旁.良久草或食尽.或齮龁过半.遗粪在地.可扫也.后以牛与头.而令买火麻四十九斤.纽为大索.嘱之曰、吾将死.死时勿棺敛.只以索从肩至足通缠之.掘寺后空地.为坎埋我.过七日.辄一发视.头谨奉戒.既死七日.发其穴.面色如渥丹.至四十九日.凡七发.但余麻在.并败履一双.尸空空矣.逢原尝赠之诗曰、铁笛爱吹风月夜.夹衣能御雪霜天.伊予试问行年看.笑指松筠未是坚.张以匹绢大书之.笔迹甚伟.又以匹绢书汞法授逢原.逢原死.乡人多求所书法.其子梦良不欲泄.举而焚之.轨析之术.徐氏子孙略知其大概而不精矣.逢原孙钦邻说.
夷坚乙志卷十七 钱瑞反魂 目录 夷坚乙志卷十八 太学白金
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版