优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷十七 宣州孟郎中

作者:洪迈

干道元年七月.婺源石田村汪氏仆王十五.正耘于田.忽僵仆.家人至.视之死矣.舁归舍.尚有微喘.不敢敛.凡八日复苏.云.初在田中.望十余人自西来.皆著道服.所赍有箱箧大扇.方注视.便为捽着地上.加欧击.驱令荷担行.至县五侯庙.有一人具冠带出.结束若今通引官.传侯旨.问来何所须.答曰.当于婺源行瘟.冠带者入复出曰.侯不可.趣令急去.其人犹迁延.俄闻庙中传呼曰.不即行.别有处分.遂舍去.入岳庙.复遭逐.乃从浙岭适休宁县.谒城隍及英济王庙.所言如婺源.皆不许.遂至徽州.遍走三庙.亦不许.十人者惨沮不乐.迤逦之宣州.入一大祠.才及门.数人已出迎.若先知其来者.相见大喜.入白神.神许诺.仍敕健步遍报所属土地.且假一鬼为导.自北门孟郎中家始.既至.以所赍物藏灶下.运大木.立寨栅于外.若今营垒然.逮旦.各执其物巡行堂中.二子先出.椎其脑.即仆地.次遇仆婢辈.或击或扇.无不应手而陨.凡留两日.其徒一人入.报西南火光起.恐救兵至.亟相率登陴.望火所来.彍弩射之.即灭.又二日.复报营外火光属天.暨登陴.则已大炽.焚其栅立尽.不及措手.遂各溃散.独我在.悟身已死.寻故道以归.乃活.里人汪赓新.调广德军签判.见其事.其妹婿余永观.适为宣城尉.即遣书询之.云.孟生乃医者.七月间.阖门大疫.自二子始.婢妾死者二人.招村巫治之.方作法.巫自得疾.归而死.孟氏悉集一城师巫.并力禳禬始愈.盖所谓火焚其栅者此也.是岁浙西民疫祸不胜计.独江东无事.歙之神可谓仁矣.石臼人汪拱说.王十三乃其家仆也.
夷坚乙志卷十七 合皂大鬼 目录 夷坚乙志卷十七 驯鸠
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版