优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷九 胡氏子

作者:洪迈

舒州人胡永孚.说其叔父顷.为蜀中倅.至官数日.季子适后圃.见墙隅小屋.垂箔若神祠.有老兵出拜曰、前通判之女年十八岁.未适人而死.葬此下.今去而官于某矣.问容貌何似.曰、老兵无所识.闻诸倡言、自前后太守.以至余官诸家.所见妇人.未有如此女之美者.胡子方弱冠.未授室.闻之心动.指几上香火.曰、此亦太冷落.明日、取熏炉花壶往为供.私酌酒奠之.心摇摇然冀幸得一见.自是日日往.精诚之极.发于梦寐.凡两月余.他日又往焉.屋帘微动.若有人呼啸声.俄一女子袨服出.光丽动人.胡子心知所谓.径前就之.女曰、无用惧我.我乃室中人也.感子眷眷.是以一来.胡惊喜欲狂.即与偕入室.夜分乃去.自是日以为常.读书尽废.家人少见其面.亦不复窥园.唯精爽消铄.饮食益损.父母窃忧之.密以扣宿直小兵.云夜与人切切笑语.呼问子.子不敢讳.以实告.父母曰、此鬼也.当为汝治之.子曰、不然.相接以来.初颇为疑.今有日矣.察其起居上下.言语动息.无少分不与人同者.安得为鬼.父母曰、然则有何异.曰、但每设食时.未尝下箸.只饮酒啖果实而已.父母曰、俟其复至.使之食.吾当自观之.子反室而女至.命具食延之.至于再三、不可.曰、常时来往无所碍.今食此.则身有所著.欲归不得矣.子又强之.不得已一举箸.父母从外入.女矍起将避匿.而形不能隐.踧踖惭窘.泣拜谢罪.胡氏尽室环之.问其情状.曰、亦自不能觉.向者意欲来则来.欲去则去.不谓今若此.又问曰、既不能去.今为人邪鬼邪.曰、身在也.留则为人矣.有如不信.请发瘗验之.如其言破冢.见柩有隙可容指.中空空然.胡氏皆大喜.曰、冥数如此.是当为吾家妇.为改馆于外.择谨厚婢服事.走介告其家.且纳币焉.女父遣长子与家人来视.真吾女也.遂成礼而去.后生男女数人云.今尚存.女姓赵氏.李德远说.忘其州名及胡氏子名.
夷坚乙志卷八 小郗题诗 目录 夷坚乙志卷九 栏街虎
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版