优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷二 承天寺

作者:洪迈

滕恺、字南夫.婺源人.绍兴五年登科.调信州司户.既赴官.梦往它郡.游僧舍.榜曰承天寺.室宇甚壮.了无借居.独老头陀出应客曰.此寺乃本师所建.既成.以缘事未了.舍之游方.逾期不还.众僧亦悉委去.惟某仅存.老病无力.不得供扫洒事也.去几何时.曰.二十七年.何时当来.曰.今岁归矣.恺时春秋二十七.既悟以为不祥.会是年秋试考校南康军.至中涂.日薄晚.投宿民家.不肯容.指支径小曲曰.是闲佛刹颇洁.士大夫来者多就馆.盍过之.行数十步.果得野寺.视其额.则承天也.入门寂然.廊庑殿宇.凝尘如积.徘徊良久.但一人出.相与问答.全如梦中所言.恺戏登禅床.作长老说法.以为梦证已应.无他矣.既而导至上方.启户拂榻.凡室中之藏.器玩□戒.皆历历可识.始大恶之.不能留.强宿于旁舍.明晨去之.自尔以来.精爽常郁郁.既入试闱.昼减食.夜忘睡.与同院交际.无复笑语.讶而问之.始告之故.曰.吾恐死.安得有乐趣.同院更出言谕解.莫能得.毕事即还.抵乐平驿.有道士上谒曰.吾欲见户曹君.小史入白.恺拒弗见.道士直入睨恺曰.急治行.后三日犹可与家人诀.缓则无及矣.不揖而出.恺愈惧.走信告其家.遂奄奄感疾.越三日至德兴.急招邑令相见.曰.恺且鬼.不暇与君语.路逢狂道士.言当命尽今日.设如其言.以身后事累公.令曰.安有此.君当劳苦成疾.吾归取酒饮君.同宿于是.勿惧也.令甫上车.恺果死.其兄纯夫在乡里.自得乐平书.已忧之.是日徙倚门间.望一僧顶暖帽策杖且来.谓为庵中人.迎与语.僧不答.以袂蒙面.径造南夫书室.就视无人焉.纯夫失声泣.而德兴奉恺丧至.以卧轿舆归.首戴暖帽.则所见僧盖恺也.程泰之说.
夷坚乙志卷二 张十妻 目录 夷坚乙志卷二 文三官人
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版