优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚乙志卷二 蒋教授

作者:洪迈

永嘉人蒋教授.绍兴二年登科.得处州缙云主簿.再调信州教授.还乡待次.未至家百里.行山中.闻岭上二人.哭声绝悲.至则一叟挟双鬟女子栏道哭.蒋凄然.问其故.叟曰.从军二十年.方得自便.不幸遇盗.挈我告身去.将往吏部料理.非五十万钱不可办.甚爱此女.今割爱鬻之.行有日矣.故哭不忍舍.蒋曰.以我囊中物与叟.少缓此计何如.即举余装赠之.才直十万.叟曰.感君高义.然顾亡益也.蒋曰.叟果不见疑.当以女寄我归.叟姑持此钱往临安.事若不济.还吾家取之.吾善视叟女.非敢以为姬妾.勿忧也.叟谢曰.诺.约明年暮春再相见.以女授蒋.拭泪而别.蒋下车载女.自策杖踵其后.将至家.置女外馆.独入见母妻.妻周氏迎谓曰.闻有随车人.今安在.蒋以实告.妻曰.然则美事也.共成之何害.使人唤女归.蒋母柯氏.爱之如己子.夜则与同寝处.女间至外舍与蒋戏.或相调谑.方初见时.犹寻常女子.至是颜色日艳.嫣然美好矣.一夕醉不自持.遂留与乱.而叟亦绝不至.临赴官妻不肯往.曰.自有丽人.何用我.柯夫人亦曰.汝受人托子.而一旦若是.前程事可知矣.吾老当死乡里.不能随汝也.蒋力请不能得.竟独与女之信州.居数月薄晚.呼女栉发.女把栉挥涕不止.问之不答.咄曰.忆汝父邪.欲去邪.女曰.身非有所悲.悲主君耳.人寿不可料.今数且尽.愿急作书报君夫人.蒋怒.骂之曰.小儿女子安得为不祥语.女曰.事极矣.过顷刻便不可为.吾言不敢妄.顾廷下小史.令取笔札.女仓卒收栉.秉笔强蒋使书.蒋怒且笑曰.所书当云何.曰.但言得暴疾.以今日死.蒋不得已.写十数字.复问曰.汝那得知.女忽变色厉声曰.君知缙云有英华者乎.我是也.拊掌而灭.蒋随即仆地死.耳鼻口眼皆血流.小史见一狐.自室中穿牖.升屋而去.人皆谓蒋为义不终至此.或说蒋初赴缙云.人语以英华事.蒋曰.必杀之.到官数日.行圃后隙地.得巨井.磻石覆之.意怪处其下.命发视.见大白蚓长丈余.粗若柱.引锥刺其首.蚓即失去.及信州之死.疑是物云.唐信道蒋子礼说.
夷坚乙志卷二 宜兴民 目录 夷坚乙志卷二 陈氏女
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版