优范网 古籍史书 夷坚志

《夷坚志》夷坚甲志卷十六 卫达可再生

作者:洪迈

卫仲达、字达可.秀州华亭人.为官职时.因病入冥府.俟命庭下.四人坐其上.西向少年者呼曰.与它检一检.三人难之.少年曰.若不检如何行遣.三人曰.渠已是合还.何必检.恐出手不得尔.少年意不可.回呼朱衣吏谕意.吏捧牙盘而上.中置红黑牌二.红者金书善字.黑者白书恶字.少年指黄牌.吏持以去.少焉数人捧簿书盈庭.一秤横前.两首皆有柈.吏举簿置东柈.柈重压至地.地为动摇.卫立不能安.三人皆失色.曰、向固云不可检.今果尔奈何.少年亦惨沮有悔意.须臾曰.更与检善看.吏又持红牌去.忽西北隅微明如落照状.一朱衣道士.捧玉盘出.四人皆起立.道士至.居中而坐.望玉盘中文书仅如筯大.吏持下置西柈.柈亦压地.而东柈高举向空.大风欻起.卷其纸蔽天.如乌鸢乱飞.无一存者.四人起相贺.命席延卫坐.卫拱手曰.仲达年未四十.平生不敢为过恶.何有簿书充塞如此.少年曰.心善者恶轻.心恶者恶重.举念不正.此即书之.何必真犯.然已灰灭无余矣.卫谢曰.是则然矣.敢问善状何事也.少年曰.朝廷兴一工修三山石桥.君曾上书谏.此乃奏也.卫曰.虽曾上疏.朝廷不从.何益于事.曰、事之在君尽矣.君言得用.岂只活数万人命.君当位极人臣.奈恶簿颇多.犹不失八坐.勉之.遂遣人导归.卫后至吏部尚书.徐专说闻之于卫仲子臧.
夷坚甲志卷十五 方典薄命 目录 夷坚甲志卷十六 郁老侵地
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版