优范网 古籍史书 夜雨秋灯录

《夜雨秋灯录》二集卷四 独角兽

作者:宣鼎

兴化有丐者,乞食廛市间,观者围之如堵墙。余曾亦趋视,盖其人顶生一角,矗正中,根束短发如毛,角首微锐而梢,朽如蠹啮。人争问讯,泫然曰:“余非生而戴角者。幼不肖,动辄忤双亲,攫资宿妓,家贫,双亲啖糠而已,犹携酒肴就妓家食,尤喜煎炒脆炸,浓汁厚味。亲死,以芦包葬东郭,甫归家,正遭回禄,屋宇什物,一时煨烬。贫不能耐,则于亲族友党中唆是非,挑械斗,兴词讼,己则假为调停,攫鹬蚌利。

  是年,年三十有二,忽病,自分必死。数日,颅肉痒甚,抓挠肤裂,紫血涔涔。突一角出,如笋掀泥。自顾镜中,已似神羊。而奇痛不可忍,呼号床第间。十余日,忽梦一神人告之曰:‘尔思病从何来?角从何生?曷言其故,痛自己。’寐而自省,试以己之罪恶,于人前姑言之,痛果已。顷年已六十,如故,一日不言,一日便痛。”言已,唏嘘泪下如雨。人怜之,多施一文钱,由是得无馁。乡中小儿,偶摩娑其角而动摇之,便哀呼诵佛号,自云:“兴化东乡人,无名氏,惟号独角兽。”余戏为摹小像,赞云:“彼何人斯,乞于东郭;身未披毛,首先戴角;春笋怒芽,上指寥廓。其身犹人,其心则兽。兽耶人耶,峨峨穿透。地狱人间,黄泉白昼。非獬豸冠,亦非角端。铙鼎不铸,山经不刊。好角逐者,蓦见心寒。”
二集卷四 古泗州城 目录 三集卷一 先觉僧
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版