优范网 古籍史书 夜雨秋灯录

《夜雨秋灯录》二集卷四 马姓

作者:宣鼎

金陵有林茂才,寇至陷城中,羁某馆,胁授伪书记。夜阑,听刁斗四起,悲从中来,不知此身作何究竟,又不知眷属有无存没,爰默诵《金经》不辍。久之,觉遍体清凉。

  一夕正诵经,闻窗外一叟呼曰:“林生林生,此时尚不随我三更耶?”三更者,贼语逋逃者名色也。生出户观之,一白发叟,布衣冠,古须眉,素昧平生,不敢多语。叟凝视生,曰:“尔病痴耶?”言已,径前揽生袖急走,飘飘若御风行。时城,鸣钲击柝,贼令森严;而叟所至,巡逻者若无闻见。至狮子山,挈生猛跳城下,若履平地。生私揣江口,若何飞渡。突一满江红大船停泊下关口;登之,叟急解缆挂帆,风瑟瑟,直指江北,盖叟即弄船人也。生入舱,见一男一女,已先在。男,生之同窗友也;女,生之邻家娃,素艳之而未能销魂者也。略寒温,生即瞑目坐,女频视生,秋波盈盈,宛似心许,若碍友不敢言耳。时夜色昏黑,山月坠江,闻友与邻女,时有调笑声,渐有亵声,闻之心大动,急敛神掩耳,危坐默诵《金经》。

  闻叟在后艄,鼓楫高歌,歌曰:“天风浪浪兮,江水粼粼;月山剑树兮,雪窖火炕。懦懦蠢蠢兮,虫虫情情;何者因何者果兮,絮絮萍萍。夜何其,夜向晨。人鬼有关兮,祸福无门。”生听之,益悚。  远村鸡唱,曙色摇波,叟曰:“到矣。”林生出,此真州界也。“尔由此至扬州东乡,得生路,好自为之。”袖出一函与之,曰:“尔行十余里,可开看。”生崩角在地,泣求姓名,叟笑而不答。起视帆影如驶,顷刻若逾金焦,出海门外矣。急到仙女庙,果遇旧雨,挈赴淮安,团眷属焉。视其书,曰:“余本马姓,生平喜于苦海救人。尔能端正,不负吾意。两个小痴虫,故态复萌,可恶,已将他带赴东海去也。”生后入袁端敏公临淮大营,以军功保二千石,时以叟书示人,一夕,忽随风飘去,如叶,如蝶,如纸鸢,顷刻不见。
二集卷四 石郎蓑笠墓 目录 二集卷四 离垢园
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版