优范网 古籍史书 艳异编

《艳异编》序

作者:王世贞

尝闻宇宙大矣,何所不有。宣尼“不语怪”,非谓无怪之可 语也。乃龌龊,老儒谓目不亲非圣之书抑何坐井观天耶!泥丸 封口,自甘固陋。独不观乎天之风月,地之花鸟,人之歌舞,非 此不成其为三才乎?从来可欣可羡可骇可愕之事,自曲士观之 甚奇,自达人观之甚平。吾尝浮沉八股道中,无一生趣。月之 夕,花之晨,衔觞赋诗之余,登山临水之际,稗官野史,时一 展玩。诸凡神仙妖怪,国士名姝,风流得意,慷慨情深等语,千 转万变,靡不错陈于前,亦足以送居诸而破岑寂。岂其詹詹学 一先生之言而以号于人曰“此夫出自齐谐之口者也”而摈不复 道耶?虽然诗三百篇,不废郑卫,要以“无邪”为归。假令不 善读诗者,而徒侈淫哇之词,领忘惩创之旨,虽多亦奚以为!是 集也,奇而法,正而葩,纤合度,修短中程,才情妙敏,踪 迹幽玄。其为物也多姿,其为态也屡迁。斯亦小言中之白眉者 矣。昔人云:“我能转法华,不为法华转。”得其说而并得其所 以说,则乐而不淫,哀而不伤,纵横流漫而不纳于邪,诡谲浮 夸而不离于正。不然,始而惑,既而溺,终而荡。“尽信书则不 如无书”,有味乎于舆氏之言哉。不佞,懒如嵇,狂如阮,慢如 长卿,迂加元稹,一世不可余,余亦不可一世。萧萧此君而外, 更无知已。啸咏时每手一编,未尝不临文感慨,不能喻之于人。 窃谓开卷有益,夫固善取益者自为益耳。戊午,天孙渡河后三 日,晏坐南窗,凉风飒至,绿筠弄影。左蟹鳌,右酒杯,拍浮 ,漫兴书此,以告夫世之读《艳异编》者。

玉苟茗居士汤显祖题
目录 艳异编·卷一·星部
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版