优范网 古籍史书 无能子

《无能子》卷中·文王说第一

作者:不著撰人

吕望钓于渭滨,西伯将畋,筮之,其繇曰:非熊非罴,天遗尔师。及畋得望,西伯再拜,望钓不辍,西伯拜不止。望箕踞笑曰:汝何为来哉?西伯曰:殷政荒矣,生民荼矣,愚将拯之。思得贤士。望曰:殷政自荒,生民自荼,胡与于汝?汝胡垢予?西伯曰:夫圣人不藏用,以独善於已。必尽智以兼济万物,岂无是耶?望曰:夫人与鸟兽昆虫共浮於天地中,一气而已。犹乎天下城郭屋舍,皆峙于空虚者也。尽坏城郭屋舍,真空常空;若尽杀人及鸟兽昆虫,其气常炁。殷政何能荒耶?生民何谓荼耶?虽然,城郭屋舍已成不必坏,生民已形不必杀,予将拯之矣。乃许西伯同载而归。太颠、闳夭私於西伯曰:公刘后稷之积德,累功以及於王。王之德充乎祖宗矣。今三分天下,王有其二,亦可谓隆矣。吕望渔者尔,王何谓下之甚耶?西伯曰:夫无为之德,包裹天地;有为之德,开物成事。轩辕、陶唐之为天子也,以有为之德,谒广成子於崆峒、叩许由於箕山,而不获其一顾。矧吾之德未迨乎轩、尧,而卑无为之德乎?太颠、闳夭曰:如王之说,望固无为之德也。何谓从王之有为耶?西伯曰:天地无为也,日月星辰运於昼夜,雨露霜雪零于秋冬,江河流而不息,草木生而不止,故无为则能无滞,若滞于有为,则不能无为矣。吕望闻之,知西伯实于忧民,不利于得殷天下。于是乎率与之兴周焉。
卷上·真修第七 目录 卷中·首阳子说第二
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版