优范网 古籍史书 文(历代诸家)

《文(历代诸家)》唐 杜牧

作者:

阿房宫赋 杜牧

六王毕,四海一。蜀山兀,阿房出。覆压三百余里,隔离天日。驪山北构而西折,直走咸阳。二川溶溶,流入宫墙。五步一楼,十步一阁。廊腰縵回,簷牙高啄。各抱地势,鉤心斗角。盘盘焉,囷囷焉,蜂房水涡,矗不知乎几千万落。长桥臥波,未云何龙?复道行空,不霽何虹?高低冥迷,不知西东。歌台暖响,春光融融。舞殿冷袖,风雨淒淒。一日之內,一宫之间,而气候不齐。

妃嬪媵嬙,王子皇孙,辞楼下殿,輦来於秦。朝歌夜絃,为秦宫人。明星荧荧。开妆镜也;绿云扰扰,梳晓鬟也。渭流涨腻,弃脂水也;烟斜雾横,焚椒兰也;雷霆乍惊,宫车过也;轆轆远听,杳不知其所之也。一肌一容,尽態极姘;縵立远视,而望幸焉。有不得见者三十六年。

燕、赵之收藏,韩、魏之经营,齐、楚之精英,几世几年,剽掠其人,倚叠如山。一旦不能有,输来其闲。鼎鐺玉石,金块珠砾,弃掷邐迤。秦人视之,亦不甚惜。

嗟乎!一人之心,千万人之心也。秦爱纷奢,人亦念其家。奈何取之尽錙銖,用之如泥沙!使负栋之柱,多於南亩之农夫;架梁之椽,多於机上之工女;钉头磷磷,多於在庾之粟粒;瓦缝参差,多於周身之帛缕;直栏横槛,多於九土之城郭;管絃呕哑,多於市人之言语。使天下之人,不敢言而敢怒。独夫之心,日益骄固。戍卒叫,函谷举。楚人一炬,可怜焦土。

呜呼!灭六国者,六国也,非秦也;族秦者,秦也,非天下也。嗟夫!使六国各爱其人,则足以拒秦;秦復爱六国之人,则递三世可至万世而为君,谁得而族灭也。秦人不暇自哀,而后人哀之;后人哀之,而不鑑之,亦使后人而復哀后人也。
唐 李华 目录 唐 骆宾王
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版