优范网 古籍史书 尉繚子

《尉繚子》治 本 第 十 一

作者:尉缭

凡治人者何?曰:「非五谷无以充腹,非丝麻无以盖形。」故充腹有粒,盖形有缕,夫在芸耨,妻在机杼,民无二事,则有储蓄,夫无雕文刻鏤之事,女无绣饰纂组之作。

  木器液,金器腥,圣人饮於土,食於土,故埏埴以为器,天下无费。今也,金木之性不寒,而衣绣饰;马牛之性食草饮水,而给菽粟。是治失其本,而宜设之制也。

  春夏夫出於南亩,秋冬女练於布帛,则民不困。今短褐不蔽形,糟糠不充腹,失其治也。

  古者土无肥瘠,人无勤惰,古人何得,今人何失耶?耕者不终亩,织者日断机,而奈何飢寒。盖古治之行,今治之止也。

  夫谓治者,使民无私也。民无私,则天下为一家,无私耕私织,共寒其寒,共飢其飢。故如有子十人,不加一饭;有子一人,不损一饭,焉有喧呼酖酒以败善类乎?

  民相轻佻,则欲心与爭夺之患起矣。横生於一夫,则民私饭有储食,私用有储财,民一犯禁,而拘以刑治,乌有以为人上也。善政执其制,使民无私,则为下不敢私,则无为非者矣。

  反本缘理,出乎一道,则欲心去,爭夺止,囹圄空,野充粟多,安民怀远,外无天下之难,內无暴乱之事,治之至也。

  苍苍之天,莫知其极,帝王之君,谁为法则?往世不可及,来世不可待,求己者也。  所谓天子者四焉:一曰神明;二曰垂光;三曰洪敘;四曰无敌。此天子之事也。

  野物不为牺牲,杂学不为通儒。今说者曰:「百里之海,不能饮一夫;三尺之泉,足止三军渴。」臣谓:「欲生於无度,邪生於无禁。」

  太上神化,其次因物,其下在於无夺民时,无损民财。夫禁必以武而成,赏必以文而成。
原 官 第 十 目录 战 权 第 十 二
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版