优范网 古籍史书 六祖大师法宝坛经

《六祖大师法宝坛经》机缘品第七

作者:曹溪

师自黄梅得法,回至韶州曹侯村,人无知者。

  时,有儒士刘志略,礼遇甚厚。志略有姑为尼,名无尽藏,常诵大涅槃经。师暂听,即知妙义,遂为解说;尼乃执卷问字。

  师曰:「字即不识,义即请问。」  尼曰:「字尚不识,曷能会义?」

  师曰:「诸佛妙理,非关文字。」

  尼惊异之,遍告里中耆德云:「此是有道之士,宜请供养。」  有魏武侯玄孙曹叔良及居民,竞来瞻礼。时,宝林古寺,自隋末兵火已废,遂於故基,重建梵宇,延师居之。俄成宝坊,师住九月余日,又为恶党寻逐。师乃遁于前山,被其纵火焚草木,师隱身挨入石中得免。石今有师趺坐膝痕及衣布之纹,因名避难石。师忆五祖怀会止藏之嘱,遂行隱于二邑焉。

  僧法海,韶州曲江人也。初参祖师,问曰:「即心即佛,愿垂指諭。」

  师曰:「前念不生即心,后念不灭即佛;成一切相即心离一切相即佛。吾若具说,穷劫不尽,听吾偈曰:

  「即心名慧,即佛乃定;定慧等持,意中清净。

  悟此法门,由汝习性;用本无生,双脩是正。」」

  法海言下大悟,以偈讚曰:

  「即心元是佛,不悟而自屈,我知定慧因,双脩离诸物。」

  僧法达,洪洲人,七岁出家,常诵法华经,来礼祖师;头不至地。

  祖訶曰:「礼不投地,何如不礼。汝心中必有一物,蕴习何事耶?」

  曰:「念法华经,己及三千部。」

  祖曰:「汝若念至万部,得其经意,不以为胜,则与吾偕行。汝今负此事业,都不知过。听吾偈曰:

  「礼本折慢幢,头奚不至地;有我罪即生,忘功福无比。」」  师又曰:「汝名什么?」

  曰:「名法达。」

  师曰:「汝名法达,何曾达法?」復说偈曰:

  「汝今名法达,勤诵未休歇,空诵但循声,明心号菩萨;汝今有缘故,吾今为汝说,但信佛无言,莲花从口发。」

  达闻偈悔谢曰:「而今而后,当谦恭一切。弟子诵法华经,未解经义,心常有疑,和尚智慧广大,愿略说经中义理。

  师曰:「法达,法即甚达,汝心不达;经本无疑,汝心自疑。汝念此经,以何为宗?」  达曰:「学人根性暗钝,从来但依文诵念,岂知宗趣?」
懺悔品第六 目录
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版