优范网 古籍史书 列子集释

《列子集释》后  记

作者:杨伯峻

一、列子著述年代考这一论文最初发表於新建设杂誌一九五六年七月号,其中还有论「被」字的一条。当初我主观地认为「被」字之作为表被动的助动词起源也不在先秦。武汉大学周光午教授十月二十一日来信说:「大著从汉语史角度鉴定列子著述代代一文论证极精,但所提被动式的「被」字不是证据。弟近研究古今的被动式,在先秦资料中获六例(內韩非子三,国策二,吕氏春秋一)」云云,因此这裏便將那一条刪去。今年三月二十九日周教授又来信告我:「弟昨偶阅列子天瑞篇有句云:『忧其坏者诚\为大远,言其不坏者亦为未是。』按『未是』字先秦无此用法,实始见之於汉魏以后。

如(一)夫蒙恬之言既非,而太史公非之亦未是。(论衡祸虚篇)(二)公卿不为郡,二千石不为县,未是也。(申鉴)(三)时庭下有一老榆,君山指而谓曰:此树无情欲可忍,无耳目可闔,然犹枯槁腐朽,而子骏乃言可不衰竭,非谈也。君山援榆喻之,未是也。(曹植辩道论)(四)尚书何晏、太常夏侯泰初难曰:夫嫂叔宜服,诚\自有形。然小功章娣姒妇为嫂叔文,则恐未是也。(魏蒋齐万机论)以供兄日后增补大作列子著述年代考一文之参考」云云。特为录誌,惜光午於此书出版时因病逝世了。

二、最近读到季羡林教授列子与佛典一文,他揭发汤问篇偃师之巧的故事和西晋竺法护所译的生经卷三裏的一个故事「內容几乎完全相同」,因而证明这一故事是「列子钞袭佛典恐怕也就没有什么疑问了」。季文收在中印文化关係史论丛(一九五七年人民出版社版)中,希望读者一去参阅,也可为列子为偽书的一个佐证。三、此文略有增订,颇得王利器同志启发,附此致谢。撰者一九五七年五月二十日初稿,一九七八年五月二十日改稿。
附录三 目录
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版