优范网 古籍史书 历代游记选

《历代游记选》●清朝 游小盘谷记

作者:

江宁府城,其西北包卢龙山而止。余尝求小盘谷,至其地,土人或曰无有。惟大竹蔽天,多歧路,曲折广狭如一,探之不可穷,闻犬声,乃急赴之,卒不见人。  熟五斗米顷”,行抵寺,曰归云堂。工田宽舒,居民以桂为业。寺傍有草径,甚微。南出之,乃坠大谷。四山皆大桂树,随山破陀。其状若仰大盂,空响内贮,謦前不得他逸;寂寞无声而耳听常满。渊水积焉、尽山麓而止。

  由寺北行,至卢龙山,其中肮谷洼隆,若井灶龈腭之状”。或曰:遗老所避兵者,三十六茅庵,七十二团瓢,皆当其地。

  日且暮,乃登山循城而归。瞑色下积,月光布其上。俯视万影摩荡,若鱼龙起伏波浪中。诸人皆曰;此万竹蔽天处也。所谓小盘谷,殆近之矣。  同游者,侯振廷舅氏,管君异之,马君湘帆,欧生岳庵,弟念勤,凡六人。



  题记:这篇小品意境清雅,文字简洁,不加雕饰。  作者欲探访小盘谷,但当地人竟然说“无有”。只见修竹浓密渡日,小径曲折多歧,“山穷水尽疑无路”。待行到归云堂,豁然开朗,桂树遍山,平畴旷野,人民安居乐业,“柳暗花明又一村”。接着作者探访到卢龙山,见明遗民避难之地,高高低低,如井灶之参差。日暮返家,回首月光之下,万顷竹天摩荡,若波浪之起伏,壮观至极。

  作者携友凭吊遗民避难之所,一路行来,清静的环境和秀丽的风光为我们塑造了一个新的桃源,这也应当是作者厌倦世俗的纷争、向、往返璞归真的心灵的一种折射。

  作者简介:梅曾亮(1786—1856),字伯言,江苏上元(今南京)人。道光二年进士,官户部郎中。少喜骄文,后专力为古文,师事姚鼐,与管同同为桐城派后期的重要作家。为文主张“扶植理道,宽博朴雅”,所作大多为书序碑传。亦能诗。著有(柏树山房文集、诗集)。所撰山水小品,清淡简朴,姿容安雅,有较强的文学意味。
●清朝 游虞山记 目录 ●清朝 登飞云峰记
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版