优范网 古籍史书 历代游记选

《历代游记选》●清朝 北山独游记

作者:

余读书马迹乡之山寺,望其北,一峰卒然而高,尝心欲至焉,无与偕,弗果。遂一日奋然独往,攀藤葛而上,意锐甚。及山之半,足力偿上。复进,益上,则洞水纵横其间,微径如烟缕,洁屈交错出,惑不可辨识。又益前,闻虚响振动,顾视来者无一人,益荒凉惨栗,余心动,欲止者屡矣。然终不释,鼓勇益前,遂陟其巅。至则空旷寥廓,目穷无际,自近及远,洼者隆者,布者抟者,迤者峙者,环者倚者,怪者妍者,去相背者,来相御者,吾身之所未历,一左右望而万有皆贡其状,毕效于吾前。

  吾于是慨乎其有念也。天下辽远殊绝之境,非先蔽志而独决于一往,不以倦而惑且惧而止者,有能诣其极者乎?是游也,余既得其意而快然以自愉,于是叹余向之倦而惑且惧者之几失之,而幸余之不以是而止也。乃此笔而记之。

  题记:这篇游记在旅游心理上有独到的描写。作者在山寺读书,望北面山峰高峻,心向往之。欲往无伴,便奋然独行。开始意志坚定,及至半山,觉疲倦难行。再往前,深山寂寥,路径交错,心怯而胆寒,欲回者数矣。然终致勇攀登到山巅。极日远眺,天风扑面,心中有一种历经挫折、战胜困难之后的成就感,仿佛四周群山万物都愿为自己效力。于是得出这样的结论;凡要达到高远艰险的境界,必定要不畏艰险、意志坚定、坚持到底。无限风光在险峰,实际上,登攀的过程便是人们战胜自我的过程。把深刻的人生哲理寓于寻常的游山玩水之中,情感真实,催人奋进。

  作者简介:张裕钊(1823—1894),字方侯、廉聊,号濂亭,湖北武昌东沟镇龙塘张村人。我国晚清著名书法家、学者、诗人。咸丰元年恩科举人,宫内阁中书,历主江宁、湖北等地书院。曾入曾国藩幕府,为“曾门四弟子(黎庶昌、吴汝纶、薛福成、张裕钊)”之一。他擅长书法,工于古文,是桐城派后期的重要作家。属文推崇义法,追求“论醇辞足”。其山水小品,文笔“渊雅超逸”,自成一家。著有《濂亭文集》等。
●清朝 登峄山记 目录 ●清朝 游狼山记
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版