优范网 古籍史书 历代游记选

《历代游记选》●明朝 游洞庭山记

作者:

自胥口望太湖,颇惮其广。扬帆行,少顷,抵中流,而诸山四环之,似入破垒中也。目得凭杖,意更安稳,顾反消之曰:“此堞面耳!‘刻却君山好,乎铺湘水流’,岂欺予哉?”登缥缈峰之日,日色甚薄,烟霭罩空,峰首既高绝,诸山伏匿其下,风花云叶,复覆护之。于是四望迷谬,三州道藏,浩猕之势,得所附益,渺然访惶,莫知天地之在湖海、湖海之在天地。予于是叹曰:“夫造化者,将以是未足以雄予之观而为此耶?”仰而视白云,如冰裂,日光从罅处下漏,湖水映之,影若数每炉,圆镜百十,棋置水面。

  僧澄源曰:“登山之径不一,从西小湖寺上者夷。”故是日炊于寺而登,罡风横掣,人每置足自固,乃敢移武,攀石据地,仅而得留。至顶蹲岩间,引豆窃望,便缩避。以其游之艰,不可辄去也,更相勉少住,然以不可,竟相引而下。



  题记:这篇小品在结构上很有章法。先写太湖之广,用心中的忧虑反衬出湖水的浩渺深广。再写湖、山相映的雄伟。缥缈峰高绝险峻,请山伏匿其下。风如花、云似叶,呵护着高高的山峰。四望茫茫湖水,不知是天地包容了湖海,还是湖海涵纳了天地;水天一色,澄澈空明。更有白云如冰裂,日光下漏,湖水金光闪闪,如棋子罗布在明镜一般的湖面上。形成了气势非凡的自然奇观。再次写登峰的艰难。山高风大,而作者攀石据地,游兴浓、意志坚,不愿离去。作者善于用动词准确描写心理变化:如望’、惮、叹、引等。文章层次清晰、文势跌宕起伏,是一篇优秀的山水小品。  作者简介:陶望龄( 1562—1609),字周望,号石篑、歇庵,会稽(今浙江绍兴)人。万历十七年(1589)会试第一,授翰林编修,官至国子祭酒。推崇王阳明心学,与袁宏道交游甚笃。为文长于记叙。谈道征圣,略物综事,了然炯然。有《歇庵集》。
●明朝 游房山记 目录 ●明朝 游点苍山记
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版